Diagnose gender incongruence volgens ICD-11

Hoe is gender incongruence opgenomen in de ICD-11 van de Wereldgezondheidsorganisatie en wat betekent dat voor Nederland?

Burgermonitor
De ICD-11 is sinds 1 januari 2022 van kracht. Implementatie in zorgsystemen verloopt geleidelijk.

Kerncategorie

In de ICD-11 is "gender incongruence" verplaatst van de psychische stoornissen naar het nieuwe hoofdstuk "conditions related to sexual health". De codes HA60 (adolescentie en volwassenheid) en HA61 (kindertijd) beschrijven een aanhoudende incongruentie tussen ervaren gender en toegewezen geslacht. Een vereiste van klinisch lijden, zoals in de DSM-5, ontbreekt. De verplaatsing is een politiek-medisch besluit van de WHO uit 2019 met als doel destigmatisering, maar betekent niet dat de empirische basis voor diagnose en behandeling sterker is geworden.

Codes en criteria

  • HA60: gender incongruence of adolescence and adulthood.
  • HA61: gender incongruence of childhood (controversieel; meerdere wetenschappers betogen dat kinderen geen stabiele genderidentiteit kunnen hebben).
  • Geen vereiste van klinisch lijden, in tegenstelling tot DSM-5.
  • Het oudere ICD-10 begrip "transseksualiteit" (F64.0) blijft in Nederlandse declaratiesystemen nog deels in gebruik.

Gevolgen voor de zorgpraktijk

Voor verzekeringen en zorgregistratie betekent ICD-11 dat gender incongruence niet langer als psychische stoornis wordt geregistreerd. Nederland werkt nog deels met ICD-10 in declaratiesystemen. Het Zorginstituut Nederland heeft in publicaties aangegeven dat de overgang naar ICD-11 invloed kan hebben op vergoedingsbeslissingen, omdat een diagnose binnen "sexual health" een ander pakketkader heeft dan een psychiatrische diagnose. Tegelijk wordt door de IGJ en in internationale evidence-reviews benadrukt dat de juiste diagnostische plaats geen automatisch effect heeft op de bewijslast voor effectiviteit en veiligheid van interventies.

Kritiek

Critici, waaronder de Cass Review en het Zweedse SBU, wijzen erop dat het weglaten van het criterium klinisch lijden in combinatie met het uitsluiten van differentiaal-diagnostiek (autisme, ADHD, trauma, eetstoornissen) kan leiden tot te ruime indicatiestelling. De ICD-11 is een classificatiekader, geen behandelrichtlijn; in landen die hun beleid heroverwogen (VK, Zweden, Finland, Noorwegen) is de drempel voor medische interventie juist hoger gelegd dan ICD-11 suggereert.

Verhouding tot DSM-5

DSM-5 en ICD-11 verschillen in kader: DSM richt zich op psychiatrische classificatie en behoudt het label "genderdysforie" met vereiste van lijden, ICD op brede zorgregistratie zonder dat vereiste. Zie ook diagnose volgens DSM-5.

Bronnen