23 september 2026

Sinds 13 oktober 2026 betaalt de Amerikaanse federale overheid niet langer mee aan wat de Centers for Medicare & Medicaid Services (CMS) "sex-rejecting procedures" noemt: puberteitsremmers, kruishormonen en operaties bij minderjarigen die bedoeld zijn om het lichaam aan te passen aan een genderidentiteit die niet overeenkomt met het geboortegeslacht. De definitieve regel, gepubliceerd op 13 augustus 2026, sluit federale Medicaid-financiering uit voor wie jonger is dan 18 en federale CHIP-financiering voor wie jonger is dan 19. Staten die hun eigen middelen willen inzetten voor deze zorg mogen dat nog altijd doen — alleen de federale bijdrage vervalt.
Wat de regel precies doet
CMS redeneert dat deze ingrepen bij minderjarigen niet voldoen aan de normale eis dat een Medicaid-vergoede behandeling "medisch noodzakelijk" en wetenschappelijk onderbouwd moet zijn. Onderzoeksorganisatie KFF wijst erop dat de regel volgt op de zogeheten Kennedy-verklaring van HHS-minister Robert F. Kennedy Jr., die eerder dit jaar al zorgverzekeraars opriep terughoudend te zijn met deze zorg voor jongeren. Negentien staten en Washington D.C. spanden in december 2025 een rechtszaak aan tegen die verklaring; juridische stappen tegen de definitieve regel zelf worden algemeen verwacht.
Een geldstroom, geen inhoudelijk oordeel — en toch een signaal
De regel zegt niets nieuws over de effectiviteit van de zorg zelf; het is een financieringsbesluit, geen richtlijn. Maar het voegt de Verenigde Staten toe aan een groeiende rij landen die de federale of nationale betrokkenheid bij deze zorg voor minderjarigen inperken nadat de onderliggende evidence-base zwak bleek. Engeland stopte in maart 2026 met nieuwe verwijzingen voor hormoontherapie bij trans jongeren, in het verlengde van de Cass Review. Zweden ging Engeland al voor. Nederland behoort tot een kleine groep landen die het bevestigingsmodel via de basisverzekering onveranderd laat lopen.
Wat dit betekent voor de Nederlandse discussie
Voorstanders van de Amerikaanse regel wijzen op de zwakke evidence-base die ook de Cass Review, het Zweedse SBU-rapport en NICE al signaleerden. Critici van de regel wijzen erop dat een financieringsstop de facto een behandelverbod wordt voor wie geen geld heeft om zelf te betalen, ongeacht wat een arts en ouders in een individueel geval passend achten — een geheel andere afweging dan een inhoudelijke richtlijnherziening. Beide punten kunnen tegelijk waar zijn, en dat maakt de Amerikaanse ontwikkeling relevant voor het Nederlandse debat: die legt bloot hoe smal de definitie van "zorgvuldige zorg" in de praktijk kan worden gerekt, iets waar ook WPATH zelf al eerder om politieke redenen aan bleek te sleutelen. In Nederland is een financieringsstop vooralsnog niet aan de orde: de Gezondheidsraad noemde de zorg begin 2026 "zorgvuldig" en de vergoeding via de Zorgverzekeringswet staat niet ter discussie.
Bronnen
CMS, "CMS Ends Federal Medicaid and CHIP Funding for Sex-Rejecting Procedures for Children and Youth", persbericht, 13 augustus 2026. cms.gov
KFF, "New Regulation Prohibits Federal Medicaid Funds From Covering Gender-Affirming Medical Care for Young People", Quick Take, augustus 2026. kff.org

Saskia Weijermars
Redactie
Veelgestelde vragen
Wat verandert er precies door de nieuwe CMS-regel?
De Amerikaanse federale overheid betaalt sinds 13 oktober 2026 niet meer mee aan puberteitsremmers, kruishormonen en operaties voor genderzorg bij minderjarigen via Medicaid (onder 18 jaar) en CHIP (onder 19 jaar). Staten kunnen deze zorg nog wel met eigen middelen vergoeden.
Verbiedt de regel deze zorg voor minderjarigen?
Nee, de regel verbiedt de zorg zelf niet. Het is een financieringsbesluit: alleen de federale bijdrage aan Medicaid en CHIP vervalt, klinieken en artsen mogen de behandelingen nog altijd aanbieden aan wie ervoor kan betalen.
Verandert dit iets aan de vergoeding in Nederland?
Nee. De Nederlandse Gezondheidsraad noemde de bestaande genderzorg begin 2026 zorgvuldig en de vergoeding via de Zorgverzekeringswet staat niet ter discussie, ondanks de internationale heroriëntatie in landen als Engeland, Zweden en nu de Verenigde Staten.