Comorbide trauma bij genderzorg

Welke cijfers over trauma, PTSS en jeugdtrauma komen naar voren onder personen met een hulpvraag in de genderzorg?

Burgermonitor
Gebaseerd op peer reviewed studies. Trauma wordt zelden uniform gemeten; gerapporteerde percentages zijn ordegroottes.

Cijfers uit onderzoek

Internationaal onderzoek meldt verhoogde percentages van traumatische jeugdervaringen (ACE-score, seksueel grensoverschrijdend gedrag, mishandeling, verwaarlozing) onder transgender en gender diverse populaties. Gerapporteerde percentages liggen tussen ongeveer 30 en 60 procent voor minstens een ACE-categorie. Voor PTSS-symptomen worden waarden tussen circa 20 en 45 procent gerapporteerd, tegen ongeveer 5 tot 10 procent in de algemene bevolking. Bij vrouwelijk-geboren jongeren die zich aanmelden met genderdysforie ligt het percentage seksueel trauma in een aantal cohorten boven de 30 procent.

Belangrijke studies

  • Schneeberger e.a. (2014, VS): structureel verhoogde prevalentie jeugdtrauma in transgender cohorten.
  • Reisner e.a. (2016): PTSS-symptomen vaker bij transgender adolescenten.
  • Kozee e.a. en Tebbe e.a.: associatie tussen seksueel trauma en latere identiteitsvragen.
  • Nederlands klinisch werk: trauma als aandachtspunt bij intake genderpoliklinieken (Curium-LUMC, Radboudumc).

Klinische betekenis

Trauma kan diepgaand invloed hebben op de ontwikkeling van lichaamsgevoel, seksualiteit en identiteit. Dissociatie, vermijding en lichaamshaat kunnen overlappen met genderdysforie. Voor zorgvuldige diagnostiek is het van belang dat trauma als eigenstandige verklaring of als parallel probleem wordt overwogen. Internationale richtlijnen waaronder het Cass-rapport, de Finse COHERE-richtlijn en het Noorse UKOM-rapport bevelen standaard screening op traumatische ervaringen aan voordat een medisch traject wordt ingezet.

Kritiek op het affirmatieve model

In een puur affirmatief model wordt trauma-onderzoek soms overgeslagen of als irrelevant beschouwd. Critici (waaronder Hilary Cass) wijzen erop dat het signaleren en behandelen van trauma in dat geval achterwege blijft, terwijl traumatische ervaringen een directe rol kunnen spelen in identiteitsbeleving en lichaamsbeleving. Zie ook depressie en autisme.

Bronnen